Pages

9.2.17

Төрсөн өдөржав

Нэг ангийн хүүхдийг ангижав гэдэг шиг. Нэг өдөр төрсөн хүмүүсийг төрсөн өдөржав гэхийн болуу. Англиар бол birthday twin гэдэг гэжийнэ.

Миний хувьд 2 сарын 9 гэхээр цаанаа л онцгой гоё өдөр санагддиймаа. Тоонууд нь ер бусын санагдаад байдышд яг үнэнгээсээ. Ухаан орсон цагаасаа хойш л өөртэйгээ адилхан өдөр төрсөн хүн хайж эхэлсэн байхаа ккк. Барагтай бол олдохгүйэ.

Чат, интернетийн ачаар надаас яг 10 ах birthday twin-ээ олж байлаа. Би 18-тай байсан гэхээр тэр "ах" 28-хантай залуухан байж. Одоо тэгсэн би тэр ахаасаа 10 насаар эгчмэд болцон явжаахын. Цаг хугацааны хурдан, амьдралын мөчлөг 10 жилийн давтамжтайг гайхаал... Төрсөн өдөржав ах надад "Алиса гайхамшгийн оронд" гээд ном бэлэглэж байж билээ.

Энэ гоё жүжигчин надтай яг чацуу, төрсөн өдөржав

Гүүгл төрсөн өдрийн мэнд хүргэсэн
Хайгаад олдохгүй болохоор нь би өөрөө өөртөө төрсөн өдөржав гаргаад авсан лд. 2 жилийн өмнө энэ өдөр, жижкэн үрээ төрүүлсээн. Одоо нэг шулганаа залуу лаа үлээнээ, хээпий бөөдээ гээд дуу аялнаа завгүй л яваа.

Ер бусын өдөр маань ингэж жинхнээсээ гайхамшигтай утга учиртай болсым даа.


1.2.17

Дилемма

Ойрын үед нэгэн бодол тархинд шигдээд салахаа байлаа. Inception дээр гардаг шиг л, оюун ухаанд суусан энэ санаа намайг орхихгүй нь бололтой...


 40 нас хаяанд ирчихжээ :(  Улам завгүй, улам хурдан давшсаар энэ "аймаар хөгшин" насны босгон дээр тулаад ирцэн байна. Өмнө нь амжиж амьдралаа өөрчлөх хэрэгтэй юм шиг санагдах боллоо. Шинэ орчин, шинэ зорилго, өөрийгөө дахин нэг сорих, өндөр өөд дахин нэг тэмүүлэх хүсэл төрнө. Одоо л амжихгүй бол 40 хүрэнгүүт боломж бололцоо улам нарийсч, эрч хүч улам багасаж, хөдлөх аргагүй болох байх гэхээс адгах...

Нөгөө талаар, арай гэж тогтон суурьшиж байгаа амьдралаа дахиал сэгсрэх, чичиргэн доргиохоос халширч айж байна. Тогтвор суурьшилтай нам жим амьдрахыг мөрөөдсөөр түүндээ одоо л нэг хүрч байдаг. Дахиад бүхнийг эхнээс нь эхлэх бас л яггүй санагдаад байдаг.

Хамгийн гол нь, одоо нэг хөдөлвөл, дахин наашаа цаашаа нүүдэл суудал гэхээргүй болно. 50 хүрчээд шинэ амьдрал бодоод яриад явахгүй л байлгүй. Өнөөгийн улс орны нөхцөл байдлыг харахаар, үр хүүхдээ бодохоор... арай илүү орчин нийгэмд амьдруулмаар ч юм шиг.

Хамгийн хачин нь, явах тухай бодол намайг цэнэглэж, сэргээш болох юм. Үргэлж ядраал, түүртээл, юун блог яршиг төвөг байснаа сүүлийн үед элдвийн юм судалж, эргэцүүлж, ирээдүйг төсөөлж, төлөвлөж, блогоо бас бичмээр чин хүсэл тэр дороос оргилох боллоо.

Яамаар ч юм дээ...дахиал хэсэг зуур бодохоос. Гэхдээ бодох хугацаа ч бас тийм ихгүй, хурдхан л шийдмээр...