Pages

14.2.18

Bangkok


Ажлаас сургалтаар явах боломж гарахаар нь аав ээжийгээ дагуулаад Бангкок явчаад ирсээн. 32 долооногтой цүдгэр, яджаахад хүн харахад өнөө маргаашгүй төрөхжаагаам шиг тогоон гэдэстэйг хэлэхүү хаа сайгүй хүмүүсийг харцыг харамгүй булаасаар яваад ирлээ. Уг нь өөрт бол нэг их ядарч зүдэрсэн зүйлгүй, халуун дулаан оронд чийглэг цэвэр агаар амьсгалаад сайхан байсөөн. Ээж аав хоёр маань ч алхам тутамд нялх хүүхэд шиг бөөцийлөөд л. Төрчихвөл мөддөө явж чадахгүйгээс хойш гэдсэнд байхад нь амжуулна гээд зүтгүүлсээн...


Шоппинг: Цагаан сарын бэлэг цуглуулна гээд манай хоёр юм үзэж сонирхохоосоо илүү дэлгүүр хоршоо хэсэх сонирхолтой. 




7 хоног ашиглах СИМ авав. 100 минут ярих эрх, 2.5G data багтсан 300 батт буюу 24000₮-н үнэтэй. Маш их хэрэг болсон, хаа явсан газраа газрын зургаа хайж хараал, монгол руу live, video call хийж шуурхай мэдээ дамжуулаал. 



 Манай хоёр заан унаж үзсэн нь...

Энэ харахад царай муутай мөртлөө их гоё амттай snack байналээ. Будаа + какосны шүүс

Эртний аж ахуй, амьдрал байдлыг нь харуулсан тосгоноор аялав.
 


 Орой нь бүжиг цэнгээн...


Siam Niramit Show гэдэг бүжигтэй жүжигтэй шоу манай 2-т маш их таалагдсан. Тайз болоод театр нь сүртэй том юм билээ би лав амьдралдаа тийм том танхим анх удаа харсан. Нөгөө унаж давхиад байсан заан маань тэр дунд зогсож байна, наагуур нь гол урсгаад, дээрээс нь бороо орж байсан... Тоглолтын дундуур бичлэг зураг авахыг бүрэн хориглоод, төгсгөлд нь гялс ганц зураг... 

Идэж

Уух


Ээжийн маань төрсөн өдөр болж таараад, жижкэн бамбаруушинд цэцэг тэврүүлж өгөв.

Dinner cruise-р хоол идэнгээ зугаалав. Оройдоо сэрүү татаад тааламжтай сайхан...



Нэг гайхдаг юм нь элдвийн утсаа яагаад ингэж шонгийн модноосоо санжиганатал орооцолдуулаад зүүчдийн болоо. Газар доогуур болдгүй л юм байх даа... 





Онгоцны буудал дээр. Шууд нислэгтэй болсноос хойш манайхан олноор явж байгаам билээ.


Байшин барилга бүр гаднаа иймэрхүү жижигхэн тахилын бунхан?-тай. Онгоцны буудлынх.

Дээврээ толиор хийчихсэн, хүмүүс яг шоргоолж шиг үймэлдэж харагдана...


Нөгөө шалгалтын хариу гарсан, унших сонсох нь овоо дажгүй сайн, бичих ярих  нь тааруухан оноо авсан байлээ. Ер нь бодоод байхнээ сүүлийн жилүүдэд англи байтугай эх хэлээрээ ч ярих бичих, өөрийгөө илэрхийлэх нь багассан юм байна. Блогоо бичнэ гэдэг ядаж л олон төрлийн сэдвээр бодож, тунгааж, найруулж тархиа дасгалжуулж байгаа гэсэн үг биздээ. Аль болох хойш нь тавилгүй бичиж байя гээл бодлоо...

24.1.18

2018




Уг нь эрт урьдын цагтсан бол өчнөөн юм биччихээр үйл явдлууд өрнөсөн бн, амьдралын идэвх нь суларсан хүний хувьд тэгсгээд өнгөрөөцөн байхым.

Он гарахын өмнөхөн Морин хуурын чуулгын концерт үзсэн. Тусгаар тогтнолын ордонд олоон жилийн өмнө нээх дэмий хошин шог үзсэнээс хойш ороогүй удсан байна лээ. Суудал нь намайг авах гэсээр байтал ихэнх нь зарагдчихсан, тэгээд хамгийн уртлын эгнээнд, зүүн жигүүрт сууж үзлээ. Тайзан дээрх дуучид, морин хуурын чуулгын "од" Жигжиддорж гэх мэт чухал хүмүүсийг ойрхноос гэхдээ нурууг нь ихэвчлэн харсан. Тусгаар тогтнолын ордны тоглолтыг партер гэхээс илүү бель-этаж руу сууж үзвэл дээр юм шиг санагдсан шүү. Дуурийн театр бол хамгийн урд суухад яг гоё таардгийн. Драмын театр ч бас уртлын эгнээ "гудамжны нэмэгдэл"-гүй болохоороо амар байдаг.


Морин хуурч Жийгээ, хийлч Чинбатын хослол




Хурга майлахаа болино"-н Антони Хопкинс 19 настайдаа зохиосон вальс



Авьяаслаг Монголчуудын ялагч Энх-Эрдэнэ. Уг нь их потенциалтай, гоё хоолойтой залуу, цаашдаа чухам ямар замналаар явахын байгаан...



Joe Hisaishi гэдэг япон хөгжмийн зохиолчийн аязууд их таалагдсан.

Шөнийн нойр муутай болов. Жоохон чимээнд сэрвэгнээд сэрчинэ, буцаад унтаж чадахгүй тарчилна, маргааш нь ядраад сульдаад ааш муутын туйл. Аргагүй л эмийг нас, уулыг цас дардын байнөө... Дээрээс нь гормоны өөрчлөлт хамранд нөлөөлөөд, саван, угаалгын нунтаг, белизна, хлормин гэх мэт хурц цоргисон үнэрт дуртай болцон. Нэг л их ажилсаг хүн өдөр болгон юм угааж арчиж цэвэрлээстэй, өөрөө бас усанд хэвтээстэй. Дэлгүүр орвол саван, угаалгын бодис зардаг тасагт нь бөөдийчөөл бөндийчөөл эргэлдээд салахгүй. Камер шүүвэл юм хулгайлкээд байна уу даа гэж хардахаар. Ажлын ширээн дээрээ нэг саван тавьцан, сав л хийвэл хамар доороо бариастай. Өрөөний харчууд гайхаж байгаа биз. Үнэндээ залхажийнөө, хэвийн энгийн байдалдаа эргэж ормоор байна шдээ...

Бага зэрэг алс хэтийн юм бодоод хэлний шалгалт өгч үзэв. Олоон жилийн өмнө, цаг зав ч ихтэй байж, толгой тархи ч сийрэг байж. Шууд л боломжийн оноо авчихаж билээ. Саяны удаа ч бэлдэх гэж хэрэндээ мачийсан, гэвч яг шалгалтанд ороход огтоос сайжрал аваагүй гэдгээ мэдэрч сэтгэлээр унасаан. Шалгалтын онгод гэж нэг юм бас байдын байна, тэрийгээ хангалттай сайн дуудаж чадсангүй, ухаан санаагаа төвлөрүүлээд базаад мушгисан ч гэсэн олигтой юм гардаггүйн байна. Боломж бололцоогоо харж байгаад дахиад нэг үзээд алдана даа.

18.12.17

After party

Наастр тааруухан амьтан шинэ жилдээ очоод сууж байтал санамсаргүй юм болов. Үзвэр үйлчилгээ, уур амьсгал нь гоё байсан болохоор дорхноо хөөрцөглөөд таран тартал нь бүжиглээд наассс. Нэг хүн бүр "танай хүүхэд аймаар дискочин гарах бхаа" гэсэн ккк. Ойрд өмсөөгүй өндөр өсгийт, огцом нэмэгдсэн хүнд жинг хөөрхий хөл минь даахгүй маргаашжингаа янгинасаан зайлуул. Тэхдээ ямар ч хүнд хааяа нэг бүжиглэж баясах хэрэгцээ байсаар л байдын бн гэдгийг ойлгов.

Жирмээ үедээ парридах чинь их дажгүй юм бн. Хүмүүс архиар шахаад байхгүй, хөөрхөн эгдүүтэй бондойсон гэж магтуулаастай, гэдсээ татах гэж зовохгүй, хажуутлын хүнийхээ десертийг бонусанд нэмж идээстэй гэх мэт...

Энэ залуугийн үзүүлбэрийг бодитоор нь үзлээ бас л сайхан амьтан байна шүү.
Хүүхнүүдийн хашгираанд чих дөжирлөөшд.
/Өөрөө бас орилсноо хэлэхгүй өнгөрөх гэжийнүү даа/

Паррины маргааш тонгойж юм авах гэж байгаад паарны өнцөг мөргөж духаа цоолон барцад арилгах ёслол үйлдэв. Судас таарсан бололтой, нилээд их цус годгодож би өөрийгөө гэмтлийн эмнэлэгт шархтан болсноор төсөөлж, хүмүүс намайг цүдийтлээ шоудаж яваад зодоон цохион хийгээд шархадчиж гэж бодох байх гэхээс нулимс улам ихээр урсав. Цусыг нь тогтоогоод харсан чинь жижкээн шалбархай, тэрүүхэн хооронд ямар ч сүр юм бодоов дээ гэж инээд хүрэв.
Бага маань маш санаа зовсон байдалтай байн байн ирж хараад л, ээжээ миний буруу уучлаарай гэж илж гүйгээд бөөн хайрын ундрага. Түүний минь буруу гэж юу байхав дээ оймсоо газар хаясан нь л гэхээс биш ккк. Далиманд нь гэр орны ажлаас бүрэн чөлөөлөгдөж бүтэн өдөр сайхан амарлаа...


16.12.17

Ёолк

Цүдгэр биеэ голохгүй ёолкдоно гэцэн л суужийна. Би хүртэл дутахгүй ороод бхад бусад нь хэд хэдэн ёолк дамжаад явах нь аргагүй ч юмуу. Түгжрээ гэж аюумшиг, утаа нь бас дэлхийд #1 байгаа хэдий ч тэр бүхнийг мартан цэнгэлдэх шалтгаан нь шил шилээ даран үргэлжлэх ёолк чи минь юм даа. Заримдаа энэ хотод бухимдаад бгаа нь би ганцаараа ч юм шиг санагдах...


Сурсан юмыг сураар боож болдгүй, сураагүй юмыг цавуугаар нааж болдгүйн бн. Нүүрээ аятайхан будаад хиймэл сормуус наачий гсн бардаггүй даваа юмаа. Өдий хүртлээ ийм наад захын юм сурку юугаа ч хийж явсым. Тэглээ гээд эрдэм номын оргилд, эсвэл албан тушаал алдар хүндийн оройд хүрсэн ч биш. Ингэс тэгс хийж явсаар энэхэн амьдралаа өнгөрөөж явна уу би :)

Бүдэгхэн гэрэлтэй кафе-д нүүрээ будмар аядаад гараад явсан, очсон чинь нэг иймэрхүү юм болсон байхвий гэж санаа зовов


Анх удаа утаснаасаа бичлэг постлов...

Happy Holidays All!

15.11.17

Амьдралын чанар

Блог дээрээ жирмээ гээд зарлачаал, биеийн байдлаа бичээл, ингэлээ тэглээ гэж тайлагнах болов уу гэсэн байдаггүй шүү. 3 дах хүүхэд болохоор учиргүй хүлээж догдлох нь бага, тэгээд ч эгч ахтай нь зууралдаад завгүй болчдын байна дөө.

10 сард
Амжуулаад
Америк явчаад ирсэн
Амьдралын чанарын талаар
Айхтар сүрхий эргэцүүлэн бодов

Утаа, түгжрээ, тоос тортог, бүрхэг саарал өнгө алга. Буутай террорист энд тэнд гарч ирээд байдаг нь аймаар болохоос хүмүүсийн өдөр тутмын амьдрал их л амар амгалан харагдах юм. Мэдээж хаа ч байлаа хүний амьдралд жаргал зовлон ээлжилж л таараа. Гэхдээ Улаанбаатарт амьдарч байгаа мань мэтийн дундаж давхаргын хүмүүс харьцангуй их стресс, бухимдал, хүнд нөхцөлд амьдардгийн байна даа гэх бодолтой ирлээ. Эх орондоо хүн шиг сайхан амьдрах юм сан даа...

Зөндөө оё гоё музей үзсэн. Бүтэн жилийнхээ нөөцийг ганцхан өдрийн дотор үзчихсэн. Удаан алхаад, ядраад өлсөөд байсан хэрнээ дараагийн музей рүү оронгуут дуу алдаад өөрийн эрхгүй эрч хүч ундраад л тэнэж өгсөн. Шинэ соргог, сонирхолтой юм үзэхээр тархинаас ямар гормон ялгардын бол, тэр нь бялхаж цалгисан байхөө. Орой нь харин салгалж унах гэсэн амьтан арай гэж буудалдаа харьсан.

Нетфликсээр 2 цуврал дуусгасан. Нэг нь Black Mirror гээд англи кино. Анги бүр нь өөр өөр үйл явдалтай, нэг их хол биш ойрын ирээдүйд хүн төрөлхтөний амьдрал, хүмүүсийн харилцаа технологийн хөгжлийн үр дүнд яаж гаж гачин байдлаар хувирч болох тухай жинхэнэ ЗЭВҮҮН-ээр харуулдаг, бүр нэг аазгай хөдлөм.

Нөгөөх нь Stranger Things гээд хальт аймшгийн, хальт thriller, тэгсэн мөртлөө хөөрхөн teenager-үүд гол дүрд нь тоглодог. Season 2 нь тавигдсан өдөр бүгдийг нь нэг дор үзэж санаа амарсан. Тэгэхгүй бол цаашаа яах бол гэхээс дундуур нь тасалж чадмааргүй, сонирхолтой кино.

Доор хэдэн зураг хийв. Ерөнхийдөө маш сайхан амарсан, эндээс явахдаа тонустай, ханиадтай, архаг ядаргаатай бөөн бөөн эм уусан хүн л явсан. Буцаж ирээд үзүүлэхэд бүх шинж тэмдэг арилсан, цоо эрүүл, ураг ч хэв хэвийн болсон байсаан.  Харин муу тал нь ирэнгүүтээ огцом стрессдэж бухимдаад, одоо буцаад дасан зохицож байна дөө.



















13.9.17

Ж синдром

Хаврын, намрын гээд улирлын чанартайгаас гадна, Ж синдром гэж хүчтэй юм байнаа.
Сав л хийвэл нулимс мэлмэрүүлэх, сонин хачин хоол идмээр санагдах, солиотой галзуу бодлууд шөнө дунд нойр хулжаах гэх мэт...

40-ийн босго давахаас өмнө амжуулах санаатай хэдэн том ажлууд байсны нэг нь ингээд биелээд явжийндаа. Өмнө нь блог дээрээ тас нуудаг байсан, энэ удаа шилэн данс хөтөлж дэлхийгээр нэг зарланаа яадын. Угаасаа энд орж ирдэг нь  тоотой болсым чинь. Дахиад ж синдромтоо чуу гүйчүү...өөрөө сүүлд нь уншжийвал зүгээр байх.

Ажил дээрээ уг нь аминдаа нууж байгаам. Даанч айхтар хүүхнүүдийн хурц хараанд сканнердуулаад нууц задрааск. Алхаа гишгээ нь өөр болсон байна гэнэ шүү базарваань. Аяндаа задрах нууц л даа. Хэлтсийнхэн маань бүгд харчууд, намайг амраад явчихаар ажлыг маань хувааж хийдэг болохоор мэдэгдэнэ гэхээс санаа зовоод байхымөө.

Уул нь өөрийн эрүүл мэнд, хүүхдээ харуулах хүн гэх мэтэд санаа зовох нь илүү зохистой л доо. Дэмий юманд зовнидогоороо алдартай хүн юм одоо яая гэхэв. Ирэх 3 жилийг давчихвал айдгаа авдрандаа хийгээд хүүхдүүд гараас гараад би гэж хүн жаргах болуу гэж өөрийгөө хуурах юм даа.


27.6.17

Блогоо бичихгүй байхын аргагүй

Өөрийгөө шагнах гавьяа байгуулсан хүн латте уугаад суужийна. 5 цагт босож оочирлоод хүүдээ паспортыг нь захиалчаад ирсийм чинь. Уг нь хөгжилтэй сайхан улсад бол 5 минутын л ажил байх. МОНГОЛ юм чинь юун онлайн, юун цахим. Заавал хар үүрээр очиж оочирлоод хамт олон болцгоож ФБ дээр грүпп нээтлээ дотносог гэж байж болох хамгийн хоцрогдсон, хүнд суртлын механизм ажиллаж байдгийм чинь. Би ч аргагүй МОНГОЛ хүн болж, уурлаж бухимдах биш наашаа цаашаа гүйдэг маатк шиг шат дамжлагыг нь арга эвийг нь олоод 5-хан цагийн дотор амжуулцандаа бүр баяр хүрээд кайфраад байгаан биш үү. Бүррр нэг цаанаа мазохист хандлага цухалзаж нтр...зовжийж таашаал авдаг тэ.

Оочирлоноо гэдэг  Урдуур поошиг мэт бүдүүн аниа "би 300кг" хүн хөл өвдөөд байна гээд өнхрөөд дайрахад нь арай ч 300 бишээ 150кг бол магадгүй гээд инээсэн чинь загнуулсан. Сонгуулийн хов базаж чилийсэн 3,4 цагийг барлаа.  Дундуур нь утсаараа "Blue Valentine" үзсээн. Арын охин мөрөн дээгүүр давж цуг үзээд байгаа нь мэдрэгдээд, арай л эфгүй эрос хэсгүүд гараад эхлэхээр нь больсон. Хэдэн жилийн өмнө үзжийсэн хэрнээ үйл явдлыг нь таг мартчжээ. La La Land-аас хойш Ryan Gosling дутагдлын хам шинж илрээд Blue Valentine-г дахиж үзэж байгаан. Michelle Williams нэг тийм "чанартай" хөөрхөн шүү, тоглодог кинонууд нь тэгж санагдуулдгиймуу, энгийн мөртлөө дахин давтагдашгүй, хүнийг ховсдон татах увдистай юм шиг.

заза тэр яахвээ. Хамгийн гоё юмаа ярихжийна би. Оочирын тэргүүн магнайд алалдаж авсан дугаар мину банк явж мөнгөө тушаагаад ирэх хооронд өнгөрчөөд, дахиж авсан нь арай болоогүй, тэр хавиар "ээ би өглөө 5-с хойш хүлээсийшдээ" гэж царайчилж яваад нэг ахын ашиглаагүй дугаар олоод авцан зогсжийсын. Иргэний бүртгэл дээр дуудагдах дөхөж байгаа дугаар шиг үнэ цэнэтэй, эрдэнэ мэт зүйл байдаггүйг очиж оочирлож үзээгүй хүмүүс ч мэдкүлдээ. Бүр зардаг гэсийшд. Юутай ч үлдсэн нэг дугаараа хэнд хандивлаж буян үйлдийдээ гээл дотроо бяцхан сонгон шалгаруулалт хийгээл суужийлаа. Оочирлож байхад харагдсан таньдаг залууд өгөх үү? хажууд суугаад хөөрхөн юм яриад байгаа эгчид өгөх үү.

Гэтэл нүдэндээ итгэмээргүй юм боллоо! Миний амьдын шүтээн, олноос онцгой, түмнээс төгөлдөр!!! оволзсон олон хүн сүрэг дунд бүр аргаа бараад балмагдсан шинжтэй зогсож байгаа түүнийг олж харлаа. Өөрийн мэдэлгүй дэргэд нь харайгаад очлоо. "Дугаар авдаг юмуу" гээд аяархан асууж байна гэхдээ надаас биш бараг л аман дотроо өөртөө хэлсэн байх. Би өгий надаа байгаа гээл би бараг орилсоон. Май та энийг ав гээл нандин дугаараа түүнд өглөө. 49-р дугаар шүү гэж би тодруулав. Учраа олоогүй хэвээрээ, байрандаа нэг эргэлдсэнээ..."ЧАМД БАЯРЛАЛАА" гэж тэр хэлсэн.

Ямар гоё байсан гээч. Уг нь тийм газар, тийм цагт биш сэн бол ядаж л гар бариад, бүр даварвал цуг сэлфидэхгүй юу. Орчин нөхцөл нь даанч боломжгүй байлаа лд. Тэхдээ л ингэж сайхан нүүр тулж уулзсандаа, тэгээд бүр чадлаараа тус болсондоо цаадах чинь бөөөөөөөн баяр. Хэргийг нь гаргаж чадаа болуу, ажлаа амжуулаа болуу??? Тэгсэн байгаасай~~~~!!!

Гарахдаа нүдээрээ хайсаар, гэхдээ олж хараагүй. Тэр олон хүн дунд түүнийг таних хүн надаас өөр байгаагүй нь гайхмаараа. Хэрвээ би паспортын ажилтан байсан бол шууд оочиргүй  дуудаал үйлчлэх байсан даа. Хүнд суртал, болхи бүдүүлэг ахуйгаас ангид тэнгэрийн хүн юм шүү дээ. At least надад тэгж санагддаг юм л даа...

Надтай таарч, одоо хүртэл нүүрэнд минь инээмсэглэл тодруулсаар байгаа тэр хүн ХЭН бэ? Та нар ч гэсэн сайн мэддэг хүн шүү. Таасан хүнд шагналтай :)


8.6.17

Soulmate = Emomate :D

Өнөөдрийн өндөрлөгөөс өөрийн өнгөрсөн үе, бичлэгүүдээ санахаар би анхны эмо нарын нэг, бүр эморолизмын үндэслэгч нтр юм бишүү дээ гэж бодогдохын. Одооны энэ эмо бацаануудыг төрөөчгүй байхад ориг, real-time, гүн ухаанлаг эмордог байж. Ер нь өөрийгөө зарлан тунхагланаа, Сөүлмэйт нь Эмомэйт байжээ гэж.

Одоо ч гэсэн унтраагүй ээ. Сэрүүндээ зүгээр юм шиг хэрнээ зүүдэндээ байнгын давтамжтай дурлаж эморох юм. Гэв гэнэт нээх аятайхан залуу надад сээтэн хаяал, бүр тас тас цоо цоо ширтээл, би нь орь залуу, сив сингл охин болчихоод сэтгэл хөдлөөд, догдлоод сүйд болохын. Дурлал даанч богинохон настай, зүүдэн дэх дурлал бүр хурдан, нүдээ нээхэд л ор сураггүй алга болно. Гэхдээ тэр өдөржингөө сэтгэл нэээх цатгалан, баяр хөөртэй яваад байдаг нь яалтачгүй үнэн юм даа.

Ингээд дурлалтай өдрийг тэмдэглэж нэгэн эмо дуугаар мэндчилье




Нэг л мэдэхэд, орхиод одох, цэл залуу нас минь
Намар хагдарч хавар дэлбээлэх цэцэг мэт
Онгон сарны туяанд цонхон тушаа эгшиглэх
Орь залуухан дурлалын дуу минь гунигтай яа

Улирах өдөр хоногоос зууралдан үлдээмээр байвч
Ул мөргүй хоосныг атгах гэж оролдох нь уйтай
Явуулахаас биш яалтай, эргэн харалгүйгээр
Яг  ингээл амьдрал зогсолтгүй урсдагаас хойш

Хаяад одсон хайртыгаа би уучилж чаднаа
Харин энэрэлгүй урсах цаг хугацааг яанам бэ?
Эзгүйрч хоцорсон зүрх сэтгэлээ зогоох гэж
Эртний дурсамжаа л дахин дахин онгичих юм...


ФБ дээр "Бидэнд тохиолдсон хүндхэн хөгтэй явдал" гэдэг дотор бичих гэснээ майжгий гуталнаасаа ичээд арилгацымаа.

Өчдөр орой хариал хоол унд хүүхэд шуухад гэж явжаагаал гутлаа далд хийхгээд харсан чинь ийм хоёр өрөөсөн гутал байхын. Гайхаал, багыгаа сахилгүйтээл солиод тавьчиж дээ гэсэн юм бодов. Тэгсэн чинь ажил дээрээсээ өрөөсөн гуталтай хүрээд ирсэн байж таарлаа. Ширээн доороо сольж өмсдөг гуталнуудаа өрөөд тавьчдын. Суужаахдаа тайлчаал хөл нүцгэн, босоод явахдаа углаал гарсан чинь ижил буруу. Хамгийн инээдтэй нь хэн ч анзаараагүй, би өөрөө бүр анзаараагүй. Охиныхоо сургуулиар орж гар хөлийн үсэг зураад багш нартай нь уулзаад гарч ирсэн хүншд.