Pages

14.6.16

Bangkok



5 сарын эхээр Тайланд яваад ирэх завшаан тохиов. Ганцаараа, бөөн эрх чөлөө цаг завтай явах нь гээд орой болгон блог пост хийнэ дээ гэсээр нөүтбүкээ үүрээд явсым уг нь. Ар гэрийн ажил, хоол унд хүүхэд шуухад гэхгүй сайхан амарсан л даа, гэвч олон ангит драманд автаад завгүй байсаар ирсээн ккк.

Таксины жолоочийн ятгалганд автаад ийм урт завинд суучихсаан. Сүүлд мэдэхнээ хямд нь 50 батт нтр гээд байдаг гэсэн, би 1200 баттаар тансагласан гэжугаа. Монгол төгрөгөөр бол 80 мян. Венецийн гондола завийг үнэтэй гээд унаж чадаагүйм чинь энийг ч болсон унылдаа тээ. Гонжийсон урт, олон өнгөөр алагласан, үзүүртээ цэцэг чимэглэлтэй, мотортой завийг завьчинтай нь ганцаараа эзэгнэж хотын дундуур урсах гол, сувгийн дагуу өөд уруугүй сэлүүрдэн хөвлөө хө. Зарим газраа навсайсан ноорхой, өмхий самхай гэж жигтэйхэн, зарим хэсэгтээ шамбалын орон гэмээр цэцэг ногоо дэлгэрсэн гээд янз бүр л байх юм. 




Хааны ордонд нь очиж үзэх зорилготой гарсан боловч андуураад Wat Arun гээд дотроо хэвтэж буй Буддатай, паалан чимэглэл бүхий суваргаар дүүрэн том сүм рүү орж явцан.






Халуун нар, бүгчим уур амьсгал мань мэтийн хуурай газрын хүн амьтдыг дор нь ядрааж цуцаах юм. Сүмээ үзэж дуусаад яршиг "заза би харьлөө" гээд буудал руугаа буцсөөн. Үнэтэй завинд тансаглацан хүн чинь буцахдаа автуус, метро гээд ардын унаандаа суусан. Автуус нь таазандаа сэнстэй, хаалгагүй, кондуктор аниа нь шилбилзсэн нэг тиймэрхүү. Метро нь бол сайхан сэрүү татаал жаргалын ороон.


Траффик бол бас л аймаар юм билээ, яджаахад замын урсгал нь манайхаас эсрэгээрээ, машин байтугай мотоцикль, хүмүүс нь түгжрээд нам зогсоостой. 


Хөөрхөн заанууд everywhere.


Үнэхээр бурханлаг, шашинлаг. Байшин барилга бүр мөргөлийн индэртэй. Гадуур хүмүүс цэцгийн дэлбээ хэлхэж зардаг, тэрийг нь мөргөлийн индэр дээрээ битүү өлгөсөн харагдана.
Эзэн хаандаа ч бас их хайртайм шиг байлээ. Long live the KING гээд хаа сайгүй бичээтэй, урсдаг гэрлэн самбараар хамгийн өндөр цамхаг дээр нь хүртэл дурайж байх жишээний.

Тай массаж, lady boy хоёр алдартайг юу эс андах вэ, тэгээд нэг сумаар хоёр туулай буудаж ийм нэгэн хөөрхөн lady boy-р хөлөндөө массаж хийлгэлээ. Гар нь бол яг эр хүнийх байсаан.



Гудамжны хоол нь маш их таалагдсан, одоо харсан ч шүлс гоожоостой :р Тай соус яг миний дуртай амт юм байлээ, бас их хямдхан, дэргэдүүр нь өнгөрч яваад үнэрт нь олзлуулаад авку өнгөрч чадамгүйм билээ.





Эрхий хурууны чинээтэй жоом, гудамжаар алхаж явахад нүцгэн хөл дээгүүр хумсаараа ирвэгнүүлээд өнгөрсөн хулганы том биетэй үеэл гэх мэтийг дурдахгүй өнгөрөөд үтэр түргэн мартмаар байна. Харин харц тулгарах бүрд инээмсэглэдэг найрсаг сайхан хүмүүсийг нь санаж явнаа.

14.4.16

Эрээбэр хураабар

Пүү паа энийг хараачээ...орж ирээгүй удсан чинь "БЛОГОО БИЧ АЙН, БҮҮ ЗАЛХУУР, ШАЛТАГ ХҮЛЭЭЖ АВКУ" гээд биччихмээр хуруу зузаан тоос дарцан байх чивээ. Цонхоо нээж салхи оруулаад жавар нь арилж тоос нь хийстэл ганц сайхан бичлэг хийчдиймлүү :р

Намайг түлхүүрдэж урагшлуулдаг, дотроос оргилуулж араас түлхэж байдаг хүсэл тэмүүлэл 100% хүүхэд эсвэл гэр бүл рүүгээ чиглээд байнаа. Тэр тухай ярь бич гэвэл ар араасаа ундраад л байхаар. Даанч энд тэгмээргүй. Энд зөвхөн өөрийнхөө тухай, хувь хүн талаасаа, бас бодол эргэцүүлэл, адал явдал, гуниг гутралаа дэлгэмээр. Гэтэл тэр салбарын үйл ажиллагаа 0 заацан. Ингээл сэдвийн явцууралд орчоод хэцүү байна л даа. Шалтаг хүлээж авку гэсэн шд нээрээ.

Хими физик дээр үздэг дээ, электронууд цөмдөө татагдаад байжаахдаа хөдлөхгүй, таталцал султай нь гадуур дэмий тэнээд цахилгаан гүйдэл дамжуулаад яваад байдаг гээд. Ид блогордог байхдаа би гэдэг электрон гэр бүл цөмдөө таталцал багатай, гадуур дотуур гүйдэлтэй, бичих сонин ихтэй байжээ. Хүүгээ төрснөөс хойш цөмдөө яг очиж наалдаад бие болоод оюун бодолд минь хувийн орон зай, үйл хөдлөл байхгүй болчоод байгаам байнөө... Охиноо гаргасны дараа нэг хэсэг бас тийм байсан, тэгснээ л гэнэт ухаан орсон юм шиг "би ер нь өөрийгөө алдчиж, намайг харсан хүн байна уу? өөрийгөө олмоор байна" гээл цовхчоод унадаг :р Тэгж эморч байхдаа энэ блогоо анх нээсэн хүн шүү дээ.

Зорилго тавимаар байна. Гэхдээ зөвхөн өөртөө зориулсан. Одоо бол хүүхэд, гэр орон, гэр бүл гэсэн зорилго л байгаад байдаг, ганцхан өөртөө хандсан зорилго алга. Хэдий үр хүүхэд минь ч гэлээ бусдын өмнөөс зорилго тавихаар үр дүн, сэтгэл ханамж нь надаас бүрэн хамаарахгүй, тэгээл эргээд би сэтгэл дундуур үлдэж байгаан. Өөрийгөө хөгжүүлэх, баяжуулах, галбиржуулах, гоожуулах /гоо үзэсгэлэндээ анхаарах шүү ккк/ гээл өмнөө тавичмаар зорилго олон байна л доо угаасаа... Хэтэрхий том байх хэрэггүй, энгийн бага зүйлээс л эхэлвэл зүйтэй байх.

Кафкагийн ном орчуулагдаад гарчээ. Муракамигийн "Дурласан Замза"-г бас оруулсан гэнэ. Би уг нь орчуулна гэж эхлүүлээд хаясан байсын. "Хувирал" өгүүллэгээс санаа авсан, үргэлжлэл болгож бичсэн өгүүллэг. Харамсалтай юм. Ном болгож гаргах, ашиг олох гэсийм биш. Блог дээрээ тавих гээд хадгалсан жоорны сэдэв байсан байхгүй юу :р Одоо яая гэхэв. Өшөө бас хадгалцан, хойш тависан юм юу байгаа билээ хурдан ажил хэрэг болгохгүй бол ингээл цаг хугацаанд гүйцэгдээд хоосон хоцрох нь байшүү дээ.

Ажил тарахнээ, тоос моос нь амар арилкуунээ. Гэснээс тараад охины сургууль дээр очиж анги цэвэрлийшдээ яанаа гэрийн ажилд муугаа азаартчихгүймсан. 10 жилд байхад бас жижүүр анги болоод шалаа угаанаа, бондойтлоо хэрэндээ хөлсөө урсгаал, байдгаараа чармайгаастай. Багш ард суужийснаа дуудна, яваад очихоор өмд татаж өгөөстэй. Онжиго нтр цухуйцан байгааг ч мэдрэхгүй тийм л хичээнгүй. Өнөөдөр бас тэгж шараа болох вий ёооноо :р





29.2.16

Харамсах...

Буцаж ирснээс хойш 3.5 жил. Манай 2 Канадыг санагалзаал, гоё байсан гээд ярихаар нь энд ч гоё байна даг гээд омог бардам явсан юмсан.
Гэв гэнэт л...

ирдэггүй ч байж үү, өдийд тэндээ амьдарч байсан бол гэх харуусал зүрх базаад явчихым...

Шүүгээний булангаас Канад үнэмлэх гарч ирээд, хугацаа нь яг одоо дуусаж байгаа нь харагдаад...

Монголдоо, эх орондоо эзэн хүний ёсоор амьдаръя, үр хүүхдээ ч эх хэл дээр нь сургаж хүмүүжүүлье, ээж аавтайгаа ойр байя... энэ л бодлууд буцаж ирэхэд минь хөтөлсөн. Гаргасан шийдвэртээ итгэлтэй байсан, өчүүхэн эргэлзээ гарах бүрт үгүй дээ миний зөв гэж өөрийгөө зоригжуулдаг байсан, гэнэт өнөөдөр л энэ бүхэн худлаа, яах гэж буцаж ирснээ ойлгохгүй, буруу шийдвэр гаргачихсан мэт бөөн бөөн харамсал төрөөд унахын.

Өнгөрсөн түүх өнгөрсөндөө, эргүүлж болохгүй...Ирээдүйгээ яах билээ гэдгээ л бодох хэрэгтэй гэдгээ ухамсарлаж байвч, өнөөдөртөө энэ гашуун харуусал намайг базаж, хамаг шим шүүсийг минь гартал мушгих шинжтэй...

12.2.16

Эйнштейний биш миний "Харьцангуйн онол"

Амьдралд өөрчлөлт гарах нь асар том мэт, яаж ард нь гарч даван туулна даа гэж бодогдох үед сансар огторгуйн уудмыг, тэр дунд миний амьдрал ямар өчүүхэн хумхын тоос болохыг харьцуулаад бодчихлээр дотор уужраад сэтгэлийн шаналал арилчих шиг болдог. 


5.2.16

Wonderful life

Блог бичнээ гэж заримдаа их эмзэг турьхан чангахан найтаавал цочоод үргэчдэг онгод байхым даа ккк. Өөрөө ч алдаг оног шагайдаг болсон блогоор маань орж гарч байдаг цөөхөн хэдэн уншигчдаа үе үе үнэхээр их баярламаар санагдахым, блогийн ертөнцтэй намайг холбож буй сэжим л юм даа...

Уншдаг хэдэн блогоо харж байтал сошиал медиа, ФБ-ийн тухай бодлоо бичсэн байнаа. Миний хувьд сүүлийн 2 жил хамгийн идэвхтэй ашигласан нь ФБ, бүр донтох тал руугаа, хамаг цаг үрээд хаячдаг балай эд, тэгсэн хэрнээ өөрөө бараг бичээгүй, бусдын дэлгэсэн амьдрал руу өнгийж харсаар өнгөрөөсөн нь их юм даа. 2 жилийн ажиглалтаас харахад сүүлийн үеийн ФБ тренд гэвэл

  1. Алдартай хүмүүс, байгууллагын пэйж, элдвийн бараа бүтээгдэхүүн борлуулагч нар - мэдээж бөөн реклам сурталчилгаа
  2. Грүпп - мэдээлэл солилцох зорилготой, гэхдээ гишүүд нь хэт олшроод ирэхээр заавал хэрүүл уруул, драма үүсээд байдаг.
  3. Улс төржиж дөвчигнөгсөд - нэр бүхий хэдэн хүмүүс бий, бас шээрлээл, сенсацлаал байдаг бүлэг хүмүүс байгаа.
  4. Өдөр бүр сэлфи, хоолны зураг, найзуудтайгаа наргиж яваа тэмдэглэл - гэхдээ ийм нөхдүүд бодит амьдралдаа сэтгэл дундуур байдаг байхаа тэрийгээ ФБ ертөнцийн лайк, комментоор нөхдөг байх.


Дээрх төрлийн хүмүүсийг Unfollow  хийчихвэл хэрэггүй мэдээллээр нүд тархиа зовоох нь хамаагүй багасаад ирнээ.

ФБ-гээс харах дуртай мэдээлэл гэвэл:


  1. Хоолны жор, техник технологийн сонирхолтой мэдээлэл, урлаг уран зураг, дуу хөгжмийн хуудаснууд
  2. Уншууртай ФБ одууд - Блог хувираад ФБ-д очцон л гэсэн үг. Аливаа зүйлсийн талаар өөрийн гэсэн өнцгөөс, туйлширч туугдаад байлгүй үзэл бодлоо илэрхийлдэг, ихэвчлэн sense of humor сайтай, хөгжилтэй, цэцэн цэлмэг хүмүүс байдаг. Хүмүүст илүү хүргэе гэвэл би ч бас блогоо ФБ рүү нүүлгэж болохын байлээ гэхдээ би тэгэхгүйэ. Хүний хөлөөс зайдуу, буйдхан буланд нам гүмхэн жижиг кафе шиг эндээ л байж байг.


Харин хэд хоногийн өмнөөс Л.Өлзийтөгс яруу найрагч маань ФБ-д
хуудас нээгээд гоё гоё юм бичдэг болсон.


АЮУРЗАНА ГУАЙН ТУХАЙ ХЭЗЭЭ БИЧИХ ВЭ? гэсэн асуултанд
ГЭХДЭЭ Л би Аюурын хөргийг нийтэлмээргүй байна аа. Яагаад гэвэл энэ сэдэв, ганцхан энэ сэдэв л миний бусдаас харамладаг, хэнтэй ч хуваалцахыг хүсдэггүй, хамгаас ариун зүйл минь юм. Бусад бүх сэдвээр, таних мэдэх бүх хүнийхээ тухай би харамгүй хүүрнэнэ. Мэдээж, бичүүлэх юмтай, баялаг намтартай хүмүүсийнх нь тухайд л даа. Маш сайхан хүмүүсийн тухайд маш ихийг бичихээр төлөвлөж ч байгаа. Харин Аюурын тухай....Одоохондоо лав үгүй. Миний нандин ЭРДЭНЭ. Энэ эрдэнийн гүнд нууцхан гялалзах гайхам олон гэрлийн талстыг одоохондоо хэнд ч үзүүлмээргүй байна smile emoticon
гэж хариулсан нь бүр маш таалагдаж, сэтгэл догдлуулсаан. Хүнд хайртай болно гэдэг, дотор нь байгаа тэр гайхам олон гэрлийн талстыг олж харахын нэр ч юм билүү.

Дүгнэлт нь гэвэл ФБ хүмүүсийн харилцааны нэг хэрэглүүр болчихсон, гол нь зөв ашиглахдаа л байх шиг. Бид нар насанд хүрсэн хүмүүс энийгээ болгочих байх, хүүхдүүдээ л харин сайн хянаж анхаарч байх нь зөв.

Сүүлийн 2 жил ээжийн гормон намайг дарангуйлаад, юу ч ярьсан хүүхдүүд гэдэг сэдэв рүү хальтардаг болчлоо. Энэ жил өөрийгөө сэрээж, дотроо байгаа эмэгтэй хүнээ босгохгүй бол 2 жил нам унтууллаа шд ккк.

Сониноос, гоё юм хэлэх үү. Small world гэдэг үгэнд яг тохирсон юм болсон. Эртний танил, олон жилийн өмнөх. Just to say, someone I used to know. Цагтаа гайгүй дотно найзууд байлаа, энэ блог дээрээ хүртэл бичиж байсан. Түүнийг нэг охинтой, гэхдээ ээжтэй нь суугаагүй салсан гэдгийг мэддэгийн. Саяхан санаандгүй байтал, тэр охин нь манай охинтой үй зайгүй сайн найзууд болчихож. Хараад л их төстэй юм гэж мэдсэн л дээ. Гэхдээ аль адилхан хүнийг тэр гэхэв дээ. Өчигдөр охиноос аавынх нь нэрийг асуулаа. Мөн байж шүү. Дараа өөртэй нь тааралдвал хэлэх юм сан гээд хэл загатнаад л байна. Одоо өөр амьдрал зохиоцон, энэ охинтойгоо уулздаг юмуу мэдэхгүй л дээ. Юутай ч хувь заяаны тохиол гэх үү сонин учрал байх юмаа...



23.1.16

2016 оны анхны бичлэг

Гоё шүлэг байхаар нь хуулж тавив. Хэзээ нэг сайхан завтай болохоороо хард диск дүүрэн зурагнуудаа цэгцэлж угаалгаж хадгалах, арилгахыг нь ялгана даа, тавих газар олдохгүй төгөлдөр хууран дээгүүр өрөөд овоолсон номнуудаа уншина даа, төгөлдөр хуурын багштай болж байгаад нээх сайхан тоглож сурна даа, бөөн онгод өвөртөлж ирээд блог дээрээ зөндөө гоё юм бичнэ дээ....
Бодсоор л явах, амжихгүй байгаа бүхнээ цаг хугацаа руу бурууг нь чихэж орхиод л... Надад тэгэх боломж олгоно биз дээ??? Амжаагүй бүхнээ сэтгэлдээ атгасаар гэнэтхэн явчихвий... түй түй түй... Хэдий олон жил насална гэж тэр их мөрөөдлийг тээдэг юм дээ зайлуул...

Гоё шүлэг уншаарай...

27.10.15

Үртэй хүний жаргал зовлон

Ийм нэртэй пост саяхан хаанаас уншлаа. Ялгаа юу байхав надад бас яг л ийм өдрүүд болж байна.

Бага маань өвдөж сандаргаад, өндөр халуураад эвгүй. Шөнө цурам хийхгүй хоноод, өдөр нь ажилдаа явчаад орой хүүгээ аваад оройн хоол бэлдээд зунгааралдаад суужийсан охин маань ороод ирлээ. Нааш ир гээд дуудаад байхаар нь очсон чинь түмпэнд бүлээн ус хийгээд тавьцан, ээжийнхээ хөлийг угаана гэнэ. Иргэний Боловсрол гэдэг хичээлийн даалгавар гэнэ. Амьдралдаа анх удаа хүнээр, тэр тусмаа хайртай охиноороо хөлөө угаалгаж үзлээ. Жижигхэн гараараа савандаад илээд эвлэгхэн гэж хөөрхөн. Хамаг ядаргаа арилаад, хайр гэдэг ундраад. Төрүүлж өсгөсний ачийг төвөггүйхэн ингээд л хариулчихлаа миний охин. Ийм зүйл зааж өгсөн хичээл, багшид нь бас талархаад баршгүй. Би өөрөө лав ээжийгээ ядраад ирэхэд нь хөлийг нь угаагаад өгөх ухаан сураагүй л юм даг...

Сүүлд энэ хоёр дууг ээлжлээд л сонсож байна.






23.9.15

Тойрог

Л.Ө.-ийн "ТОЛИНД ТУССАН БУДДА" номноос...