Тэнцвэр

 Амьдарна, амжилттай байна гэдэг ерөөсөө л тэнцвэрээ олохын нэр юм бишүү дээ?

Аль нэг тийшээ хазайгаад уначилгүй, хадуураад буруу тийшээ давхчилгүй, дэнжигнээд ч болсон урагшлаад л байх. Тэнцвэрээ олох гэж зогсох боломж үгүй, цаг хугацаанд тийм тансаглал байхгүйм. Тэгээд ч Эйнштэйний хэлснээр дугуй унахдаа тэнцвэрээ олохын тулд жийгээл байх хэрэгтэй шиг, амьдралын тэнцвэр зогсоход биш харин зогсолтгүй урагшлахад олддог бололтой юм. Хамгийн их энерги олон зүйл амжуулахад биш, алийг нь түрүүлж хийвэл амьдрал тэнцвэрээ олох вэ гэдгийг бодоход зарцуулагдаад байх шиг. 

Хосын амьдралд ч тэнцвэр амин чухал. Яг тэнцүүхэн байлгана гэсэн үг бол биш байх, гэхдээ жинлүүрийн туухай нэг талруугаа хазайхаар ямар олиг байхав дээ. Хатан ухаан, ноён нуруу, язгууртан сэтгэлгээ нь дутсан юм байлгүй дээ, бидний өнгөрсөн амьдрал тэнцвэр алдагдаад удсан байсныг одоо ойлгож байна. Гэр бүлийн хүмүүжил, ээж аавын үлгэр дуурайлал, нийгмийн хандлага дээр нэмэх нь хэтэрхий балчир, туршлагагүй, түүхий байхдаа гэрлэж, суралцах хөгжих боломжуудаа дэргэдүүрээ өнгөрөөж, хоорондоо том ангал үүссэнг анзааралгүй нүдэн балай явж ирээ юу даа. Одоо бидний туулж байгаа процесс магадгүй ухаарал, эдгэрэл, ойлголцол руу хөтлөх бизээ. Итгэл найдвараа алдмааргүй. Бүхий л өөрчлөлт сайн сайхан луу, дэвшин дээшлэх талруу чиглэж байдаг гэдэг дээ. 

Genki гэж гоё үг байна шүү. Миний ойлгосноор, бие сэтгэлээрээ эрүүл саруул, амьдралд хайртай, эрч хүч урам зоригоор дүүрэн, идэвхтэй цоглог гялалзсан байдлыг хэлээд байх шиг байна. Яг миний болохыг хүсдэг, өөрийгөө тийм гэж мэдрэхийг хүсдэг мэдрэмж. 

Өөрийгөө мэдэрнэ гэснээс, гоо үзэсгэлэн бол, харагдах байдал биш, мэдрэмж юм. Хүн өөрийгөө хөөрхөн, сайхан гэж мэдэрч байвал тэр нь бусдын нүдэнд харагдаад гоё сайхан санагддаг болохоос, туйлын, үнэмлэхүй гоо үзэмж гэж байхгүй. Нэг үгээр "Хөөрхөн хүн = өөртөө таалагддаг хүн" юм уу даа. Тийм болохоор гадаад гоо сайхан, сэтгэл санааны байдалтай бүрэн уялдаатай. Багаасаа өөлүүлж, гоочлуулж өссөн хүн, өөртөө итгэлтэй болж төлөвших хэцүү, дандаа биеэ голно. Тэгээд үргэлж бусдын үнэлэмжээр өөрийгөө үнэлэх гээд байдаг. Нэг төрлийн дутуугийн комплекс байх.

Жихүүн сарны хүйтэн туяанд

Сүүдэр минь бүртэлзэн харагдахуй

Жинхэнэ сэтгэлээ нээх үү

Сонсоод өгөөч хэмээн

Үүр цайхыг дохиолж

Сэвшээ салхи сэвэлзэхүй

Үнэндээ яах гэж амьдарнам бэ

Санаа алдах мэт асуух уу

Гунигтай хэдий ч амьдарсаар

Гунихын эрхэнд амьдарсаар

Хүний орчлонг туулаад өнгөрсний утга учир

Хорвоог орхисны дараа л  танигдах буй заа

Хойноос минь санагалзан дурсах нэгэн

Харуусал гунигтай минь цуг хайрлаж байсан гэж хэлээсэй

Замхран уусах үдшийн гялбаа шиг

Сэтгэлийн хөндүүр амирлан одохуй

Залуу цагийн дурсамжаа үгүйлэн

Хөнгөн мишээх мөч ирэх болов уу

Ганцаардлыг минь мэдсэн юм шиг

Тэр нэг содон од 

Гагцхүү надад хань болон

Шөнийн тэнгэрт гялтаганах авай

Гунигтай хэдий ч амьдарсаар

Гунихын эрхэнд амьдарсаар

Хүний орчлонг туулаад өнгөрсний утга учир

Хорвоог орхисны дараа л  тодрох буй заа

Хойноос минь санагалзан дурсах нэгэн

Харуусал гунигтай минь цуг хайрлаасай

Тэртээ хожмын өдөр

Намайг дурсан гуниглах нэгэн

Уйтай хэрнээ жаргалтай амьдарсанд минь итгээсэй

Ойрдоо энэ дуу аманд аялагдаад. Гунигтай хэдий ч амьдарсаар л, гунихын эрхэнд амьдарсаар гэх мөрүүдийг сонсохоор нүдэнд нулимс цийлэгнээд. Ер нь үе үе гунигт автдаг хэвээр. Намайг сайн мэддэг найз маань, гуниглах нь чиний онцлог, амьдралын нэгээхэн хэмнэл, үгүйсгэх гэж, болих гэж оролдохын оронд зүгээр л биеэ сул тавь, амьдрал үргэлжилсээр гэж хэлсэн нь ой тойд орох шиг. 

Энэ амьдрал дууссаны дараа л утга учир нь танигдана гэсэн хэсэг бас сэтгэлд их нийцээд байгаан. Хүний мөн чанар, амьдралын утга учир өөрийнх нь сонголт болоод хийсэн үйлдлээс хамаарч өөрчлөгдөх болохоос анх төрөхдөө л ямарваа нэгэн хувь тавиланг атгаж төрдөггүй гэсэн санаа миний өөрийн философитой таараад. Хальт уншиж харснаар бол existentialism гэдэг юм шиг бган. Буруу ойлгосон ч байж магадгүйэ. 

Дууны үг орчуулах гэж оролдохдоо анзаарсан нь, англи юмуу солонгос хэлээр маш энгийн үгсийг олон давтаад ч хамаагүй уянгалаг яруу сонсогдож болоод байхад монгол хэл яагаад ийм хэцүү юм бол, сонсголонтой мөртлөө утга төгөлдөр буулгахын тулд, дотор мэдрэгдээд байгаа бүхнийг бүрэн илэрхийлэхийн тулд хамаг онгодоо дуудаад ч олигтой хөрвөхгүй, модон хөшүүн санагдах юм. Дээрээс нь хэмнэл, мөр толгой холбох, ньюанс далд санааг илэрхийлэх гээд, ярвигтай гэж.

Гүн шөнийн анир чимээгүйд дуртай дуугаа сонсоод суухаар 20 хэдтэй оюутан нас бодогдохын. Гэхдээ тэхэд найруулдаг кофе хэдэн аягыг уугаад ФМ радио сонсдог байсан, одоо шар айраг ууж байна ккк. Хэн ч эвдэхгүй амар амгалан, унтах гэхээр хайран санагддаг байсан нь адилхан юм. 

May or may not...

 Бас л бөөн завгүй сар өнгөрөв.

2024 оны тал нь дууссан гэдэгтэй би тууштай заргалдмаар байна. Аймаар их зүйл өрнөөд, амьдрал буцлаад, амс хийх чөлөө авч амжилгүй алган завсраар урсах элс шиг цаг хугацаа алга болоод дууслаа, арай юмаа. 

10 зүүдний өр гэдэг шиг, сар бүр нэг бичвэр оруулах өртэй хүн шүү дээ. 5 сарынхаа өрийг төлчих санаатай ийм юм бичиж эхлээд хаясан байна. 

Их завгүй, байнга буцлахаар заримдаа амьдралын эрч хүч ууршаад ширгээд, зүгээр л паг суучих юм. Биеийн ядаргаа, мэдрэлийн цуцаа, сэтгэлийн гутрал, оюуны гуниг… чухам аль нь болохыг бүүмэд, аль нь вэ гэдгийг мэдэх гэж хичээх ч хүсэл тэнхэл үгүй болоод, зүгээр л амьдрахаас залхах мэдрэмж төрөх юм. Танил болсон ийм мэдрэмжийг үгүйсгэх ч юмуу сөрөн тэмцэлгүй, урсаад өнгөртөл нь тэсч үлдэх, өөртөө багахан чөлөө олгох тактик хэрэглэж байна.

Уг нь миний амьдралд тэгтлээ болж бүтэхээ байсан юм алга л даа. Харах өнцгийн л асуудал гэдгээ мэдээд байна. Заримдаа гүйж, дасгал хийн хөлсөө гаргах, заримдаа уйлж сэтгэлээ онгойлгох, бусад үед нь өмөг түшиг болсон найздаа хэлж тайтгарах, тэгээд ч болохгүй үед ууж идэж мартагнах...

 

Өнөөдөр гүйж байгаад энэ дуу гэнэт гарч ирэхэд орчуулах онгод хөдлөв. Үг нь арай л дэндүү энгийн юм. Гэхдээ өмнө нь анзаарч байгаагүй мэдрэмж. 

사랑이 지나가면

Хайр дуусчихсан

그 사람 나를 보아도

Тэр хүн, намайг хараад танилаа ч

나는 그 사람을 몰라요

Би түүнийг танихгүй ээ

두근거리는 마음은 아파도

Сэтгэл минь догдолж, хөндүүрлэж байвч

이제 그대를 몰라요

Одоо чамайг би мэдэхгүй ээ

그대 나를 알아도

Чи намайг санаж байлаа ч

나는 기억을 못 합니다

Би чамайг мартсан

목이 메어와 눈물이 흘러도

Хоолой зангиран, нулимс урсавч

사랑이 지나가면

Хайр хэдий нь дуусчихсан

그렇게 보고 싶던 그 얼굴을

Тэгтлээ үгүйлсэн тэр л царай

그저 스쳐 지나면

Дэргэдүүр зөрөн өнгөрөхөд

그대의 허탈한 모습 속에

Гайхаж гомдсон чиний төрх

나 이젠 후회 없으니

Гагцхүү надад харамсал үгүй

그대 나를 알아도

Чи намайг санаж байгаа ч

나는 기억을 못 합니다

Би чамайг мартчихсаан

목이 메어와 눈물이 흘러도

Хоолой зангиран нулимс урсавч

사랑이 지나가면

Хайр хэдий нь дуусчихсан

그렇게 보고 싶던 그 얼굴을

Тэгтлээ үгүйлсэн тэр л царай

그저 스쳐 지나면

Дэргэдүүр зөрөн өнгөрөхөд

그대의 허탈한 모습 속에

Гайхаж гомдсон чиний төрх

나 이젠 후회 없으니

Гагцхүү надад харамсал үгүй

그대 나를 알아도

Чи намайг санаж байгаа ч

나는 기억을 못 합니다

Би чамайг мартчихсаан

목이 메어와 눈물이 흘러도

Хоолой зангиран нулимс урсавч

사랑이 지나가면

Хайр хэдий нь дуусчихсан

사랑이 지나가면

Хайр хэдий нь дуусчихсан...

Хайр дууссан, мартсан гэсэн мөртлөө бодохын төдийд сэтгэл нь урагдан хөндүүрлэж, хоолой нь зангиран уйлдаг гэхээр... албаар, аргагүйн эрхэнд тийм царай гаргаж байвч, яг үнэндээ бол үгүйлээд, санан дурсаад байгаа нь мэдрэгдэх дуу.  Ямар нэгэн шалтгаанаар, хайр дуусчихсан гэж өөртөө итгүүлэхээр оролдох. Үнэндээ бол хайрласаар, дурссаар л... сэтгэлдээ нандигнасаар л байгаа... Амьдрал санаснаар болох биш дээ. Сэтгэлд байгаа бүхнийг ойлгох хэн нэгэн тэр бүр тааралдах ч биш дээ. Азаар, тэр мэдрэмжийг урлаг, яруу найраг л шингээсэн байх юм...

6, 7 сарын өрөө төлнөө... :)

Loving Vincent

Starry, starry night

Paint your palette blue and gray

Look out on a summer's day

With eyes that know the darkness in my soul

Shadows on the hills

Sketch the trees and the daffodils

Catch the breeze and the winter chills

In colors on the snowy, linen land

Одод асгарсан шөнөөр

Хөхөлбөр, саарал өнгөө бэлдээд

Зуны өдөр гадагш хараарай

Сэтгэл доторх уй гунигийг тольдон хардаг нүдээрээ

Даваа толгодыг сүүдэрлүүлэн

Шаргал дэлбээ, моддыг таталган зураарай

Сэвшээ салхийг өвлийн жавартай нь

Цасан дэвсгэртэй зотон хөрсөн дээр өнгө ялгарууланхан

Now, I understand what you tried to say to me

And how you suffered for your sanity

And how you tried to set them free

They would not listen, they did not know how

Perhaps they'll listen now

Хэлэх гэсэн үгийг чинь би одоо л ойлгож байна

Саруул ухаан чинь хэрхэн шаналж байсныг

Оюун бодлоо чөлөөтэй нисгэх гэж хичээснийг чинь

Хүмүүс чамайг сонсоогүй, яаж гэдгээ мэдээгүй

Харин одоо л ойлгох бизээ

Starry, starry night

Flaming flowers that brightly blaze

Swirling clouds in violet haze

Reflect in Vincent's eyes of china blue

Colors changing hue

Morning fields of amber grain

Weathered faces lined in pain

Are soothed beneath the artist's loving hand

Одод түгсэн шөнөөр

Гал мэт дүрэлзсэн шаргал цэцгүүд

Нил ягаан мананд хуйлран мушгирах үүлс

Винсентийн цэнхэр нүднээ тусах нь

Туяаран хувирах өнгөнүүд

Хув шар тариалангийн талбай

Туйлдаж үрчлээтсэн нүүр царай

Зураачийн уран гарын аясаар аргадууланхан...

Now, I understand, what you tried to say to me

How you suffered for your sanity

How you tried to set them free

They would not listen, they did not know how

Perhaps they'll listen now

Хэлэх гэсэн бүхнийг чинь би одоо л ухаарч байна

Саруул ухаан чинь хэрхэн шаналж байсныг

Оюун бодлоо чөлөөтэй нисгэх гэж хичээснийг чинь

Хүмүүс чамайг сонсоогүй, яаж гэдгээ мэдээгүй

Харин одоо л ойлгох бизээ

For they could not love you

But still your love was true

And when no hope was left inside

On that starry, starry night

You took your life as lovers often do

But I could have told you, Vincent

This world was never meant for one

As beautiful as you

Тэд чамайг хайрлаж чадаагүй ч

Чиний хайр чин үнэн байсан

Хамаг найдвар тасарсан тэр л мөчид

Харанхуй, одод түгсэн тэр л шөнө

Хайртай хосууд шиг чи амьдралаа егүүтгэсэн

Гэхдээ би чамд хэлж чадах байсан, Винсент ээ

Энэ орчлон чам шиг хүнд зохихгүй гэж

Чам шиг үзэсгэлэн төгөлдөр нэгэнд

Starry, starry night

Portraits hung in empty halls

Frameless heads on nameless walls

With eyes that watch the world and can't forget

Like the strangers that you've met

The ragged men in ragged clothes

The silver thorn of bloody rose

Lie crushed and broken on the virgin snow

Одод асгарсан шөнө

Хоосон өрөөнд өлгөөтэй хөрөг зургууд

Нэргүй ханан дах жаазгүй цээж зургууд

Хорвоог хараад мартаж үл чадах нүднүүд

Тааралдаж байсан үл таних хүмүүс шиг чинь

Ноорхой хувцастай навсархай эрчүүд

Цуст сарнайн мөнгөлөг өргөс

Шинэхэн цасан дээр няцарч хаягджээ

Now, I think I know what you tried to say to me

How you suffered for your sanity

How you tried to set them free

They would not listen, they're not listening still

Perhaps they never will

Хэлэх гэсэн санааг чинь би одоо л мэдэрч байх шиг

Саруул ухаан чинь хэрхэн шаналж байсныг

Оюун бодлоо чөлөөтэй нисгэх гэж хичээснийг чинь

Хүмүүс чамайг сонсоогүй, одоо ч сонсохгүй хэвээр

Магад хэзээ ч үл сонсох бизээ

Ван Гогд дурлаад олон жил болж бгаа, энэ дууг орчуулах юм сан гээд олон жил бодож явсан, өнөөдөр, Вашингтоноос Нью-Иорк явах галт тэргэнд биелүүлэх шанс тохиолоо. Хамгийн гол нь өчигдөр Van Gogh Exhibition : The Immersive Experience -г үзэхэд төрсөн гайхалтай мэдрэмжүүд, цуг үзсэн хүнтэй ид шидийн юм шиг сонин тохиолдлоор тааралдсан гэх мэт олон фактор нөлөөлөөд it's now or never гээд л машиндчихлаа. Мөр толгой холбох гэж оролдсонгүй, угаасаа би чадахчгүй биз, харин яг мөр тус бүрийг нь дарааллаар нь орчуулав, бас их уянга яруу утга төгөлдөр буулгах гэж мэрийсэнгүй, зүгээр л сэтгэл доторх мэдрэмжээ эргэн сэргээж байгаад л, тэр чигт нь шингээхийг хүслээ. Угаасаа энэ дуу Ван Гогийн зургуудыг харахад, түүний тухай бодоход төрдөг тэр их гунигийг төгс илэрхийлдэг үгтэйм шиг санагддаг. Өчигдөр үзэсгэлэн үзэж байхад яг тэр гуниг, гэхдээ хэд дахин хүчтэй давалгаагаар цээжинд долгиолж байсан. Энэ дууны үг шиг, би Винсент Ван Гогийг илүү сайн ойлгох шиг, зовлон шаналалыг нь мэдрэх шиг санагдсан. Монгол орчуулгыг нь уншаад бас тэгж мэдрээсэй гэсэн чин хүслээ ийнхүү үлдээлээ.

Цуг үзсэн хүний тухай цөөн үг. Уран зураг үзэх гэж гурилддаг байснаа мэдсэн шүү. Зургаас төрсөн мэдрэмж нь барим тавим тод, бас тэрийгээ илэрхийлж гаргаж байгаа нь биширмээр хүн бнлээ. Би бол огт юу ч мэдэрдэггүй хөлдүү төмс бол арай биш, гэхдээ ихэвчлэн өнгөцдүү, дотогшоо гүнзгий оруулж мэддэггүй, ихэнх нь буцаад ойгоод гарчдаг, төрсөн мэдрэмжээ илэрхийлэхдээ бүр дутмаг гэдгээ ойлгосон. Яджаахад их удаан реакцтай, дандаа хэзээ хойно бодож бодож жоохон юм шахаж гаргадаг нь энэ блог дээр үлдэх юм даа. Тэгээд ч болсон үлдээж байх хэрэгтэйм байна, ер нь тэгээд урлаг мэдрэх, түүнийгээ илэрхийлэх ч бас нэг төрлийн эрдэм бизээ, мэдрэмжийн тэмтрүүлээ хөгжүүлж, антеннаа илүү урт сунгаж дасгалжуулж байх! 

Амьдрал бол хэлхээстэй дурсамжуудын цуглуулга, өчигдрийнх шиг шигтгээ болон үлдэх мартагдашгүй дурсамжийг бэлэглэсэнд мааш их талархаж байгаа, хүнд хэрхэн сайхан дурсамж үлдээх, тухайн цаг мөчийг бүрэн ашиглахыг ухаарчихсан хүн байна лээ. Би өөрийгөө тэгж сурч байгаа гэж бодсон бас л болоогүй түүхий юмөө. Яг одоо цаг дээр байх үед нь юунд ч юм баригдаад эсвэл хойш тавиад, өнгөрсөн хойно тэгдэг байж, ингэдэг байж гэж харамсаад л. 

He stopped calling

 5,6 жилийн өмнө Goodreads дээр уншсан номынхоо сэтгэгдлийг үлдээж байгаад ФБ найз болсон нэг хүн байдаг юм. Тэр номыг орчуулсан мундаг хүн байсан. Саяхан тэр хүнтэй эргэж "найзлаад". Сонирхолтой эссэ орчуулах уу гэхээр нь угийн хоббитойн болохоор ок гэлээ. Сэдэв нь ч яг миний мэргэшсэн салбар юм байна хаха. Угаасаа хүн бүрийн, ялангуяа эмэгтэй хүний амьдралд ийм тохиолдол заавал таарч л байсан байдаг. 

LA Times сонины "Dating horror stories" гэдэг буланд хэвлүүлж бсн, Агиймаа Кручкин гэдэг эмэгтэйн бичсэн нийтлэл. Линк нь энд. Ю.Н.Кручкин гээд насаараа монголд ажиллаж амьдарч буй дипломатч, орчуулагч, сэтгүүлч хүний охин юм билээ, аавыг нь ихэнх хүмүүс мэддэг би сая л мэдэж авсан бүлгээ. 

Надад ийм гоё хэвлэмэл, ном шиг нь байгаа. Хэдий богинохон түүх ч гэлээ, бичсэн хүнийхээ дотоод ертөнц, чигч шулуун зан чанарыг илтгэж байх шиг. Элдэв нэмэлт хачир, илүү дутуу эмоцгүй түс тас бичсэн нь таалагдсан. Миний блогийг уншиж романтик орон зайгаа дүүргэдэг уншигч түмэндээ зориулы даа. Түмэн = 10000. Гэтэл уншдаг нь гарын 10 хуруу дотор л доо хаха. За яахав яахав. Өөрийнхөө олон дурлал, болзооны түүхээс өвөрмөц нэгийг нь сийрүүлээд сонин хэвлэл рүү явуулдаг ч юм билүү :D

Тэр залгахаа больсон

Бид яагаад өөрийнхөө нууцыг үл таних нэгэнд, эсвэл биднийг сайн мэдэхгүй хүнд хэлэх дуртай
байдаг юм болоо?

Танихгүй хүн биш ч гэлээ, бөмбөрцгийн нөгөө тал Орост суух 78 настай эмээ минь шинэ
залуутай үерхэх болсноо дуулгах тохиромжтой хүмүүсийн нэг биш л байх. Т бид хоёр уулзаж
эхлээд сар орчим л болж байсан, тэгээд ч би гэрийнхэндээ Лос-Анжелесын тийм ч уянгалаг бус
учралуудынхаа тухай яриад байх сонирхолгүй хүн.

Тэгсэн мөртлөө, эрхэм хүнтэй болж байгаа эсэхийг минь асуусан эмээгийнхээ имэйлд “Би
нээрээ нэг хүнтэй болзож байгаа” гээд хариулчихсан л юм. Интернетэд өөрийн гэсэн бизнестэй,
хэд хэдэн гадаад хэлээр ярьдаг, Африк, Европ, Америк хооронд байнга аялдаг - миний
сонирхлыг татах болсон олон шалтгаан дундаас нэг нь энэ, тийм хүн.

"Харьяалагдах" гээч сонин мэдрэмжийг дотроо чимээгүйхэн үгүйлж явснаа тэнгис далайн
тэртээх Лос Анжелес рүү нүүж иртлээ төдийлөн ухаараагүй явжээ. Аав минь орос хүн, харин би
ээжийнхээ төрөлх нутаг Монголд төрж өссөн. Монголд байхад минь эрлийз гээд гайхаж,
сониучирхсан харц элбэг байлаа. Зөрөөд өнгөрөхөд цоо ширтэх бол энүүхэнд.

Амьдралдаа анх удаа, төрсөн нутгаасаа түмэн бээрийн алсад, олон өнгө холилдсон Лос
Анжелест л би “өөрийн хүн” шиг ууссан нь егөөтэй гэмээр. Хэн ч надруу улаан цайм ширтэхгүй.
Намайг ихэвчлэн “Америк” эсвэл “Хавай”(энэ таамаг Америк боловсролын алдааг илтгэх жишээ
гэлтэй ) хүн байх гэлцэнэ. Андуурсан гэдгээ мэдээд эвэртэй туулай үзсэн мэт “Тэгээд чи
хаанаас ирсэн юм? Харийн төрхтэй юмаа” гэлцэнэ.

Асуултанд нь хариулах үед яахаа мэдэхээ байж толгойгоо маажсаар хоцорно, учир нь ямар нэг
хайрцаг саванд багтаах гэтэл шингээчмээр ангилал бэлэн байдаггүй. Ялангуяа болзооны
аппликэйшн дээр энэ байдал ахин дахин давтагдана.

Т-тэй Тиндерт таарах хүртэл.

Байдаг л нэг уйтгартай “ Сайнуу хөөрхнөө” ч юмуу, эсвэл дургүй хүрэм “Чи хэн гээч вэ?”, эсвэл
нөгөө л “Уулзахуу”-гийн оронд тэр “Чиний нэрийг яаж зөвөөр дуудах вэ?” гэж асуусан юм.
Энгийн хэрнээ энэ асуулт яг л цэнгэг агаар мэт цээж дүүргэн орж ирсэн.

Уулзах цаг (Баасан гарагийн орой 6 цагт), газраа (тэр намайг ирж авахаар болсон) тохирсноос
хойш толгойд минь энэ үдэш хэрхэн дуусаж болох тухай, хүн амины хэргээс авахуулаад амар
сайхандаа жаргажээ хүртэл түмэн янзын төсөөллүүд эргэлдэж эхэлсэн.

Байрны маань үүдэнд тэр ирж зогсоод, машинаасаа гарч ирэн гэрэл цацруулсан инээмсэглэл,
дулаан тэврэлт бэлэглээд машины хаалгыг надад нээж өгсөн. Уулзаж байсан Лос-Анжелесын
уугуул болоод суугуул бүхий л залуусын 98%-с нь хавьгүй боловсон эелдэг санагдсан болохоор зүрх минь догдлоод л түргэн цохилоостой. Үерхдэг байсан хөвгүүдтэй маань - ихэвчлэн Мачу Пичуд даруулсан зураг, эсвэл үеэл, өрөөний найзынхаа нохой, мууртай цуг авахуулсан зургаар
Тиндерт гангардаг - зүйрлэхийн аргагүй жинхэнэ, өөрийнхөөрөө, бас сэтгэл сэргээм шинэлэг
байлаа. Таван хормын дараа гэхэд л бидний яриа Францын колоничлол, цагаачдын эрх болоод
үндэс угсаа хоорондын харилцаа гэх мэт гүнзгий сэдэв рүү хальсан байв.

“Хаана юу идмээр байна?” гэх мэт цаг үрсэн дэмий найрсаглалын оронд тэр өөрийнхөө дуртай
кофе шоп руу итгэл төгс явсан. Тэр үдэш юу хийхээ бүгдийг нь төлөвлөсөн байсан нь бас
туйлын шинэлэг гоё санагдсан гэж хэлье дээ. Кофены дараа Тай хоол, тэгээд Холливуд дах
уушийн газар очиж ууцгаасан. Хорвоогийн хамаг юмыг хамж шимж ярьсаар шөнийн 3 цаг
хүргэсэн. Тэр гэрт минь хүргэж өгөөд, би түүнийг орохыг урьсан, тэгээд бид үүр цайтал ярьсаар
л байсан.

Явсныхаа дараа ч гэсэн тэр уураг тархинд минь орж суучихаад би унтаж чадахгүй байлаа.

Энэ шохоорхол үнэхээр ер бусын байв.

Тэр бас надтай адил Лос Анжелест бүхнийг хоосноос эхлүүлсэн гадаад хүн гэдэг нь нөлөөлсөн
юм болов уу? Монгол чинь Африкт байдаг билүү? Чи хятадаар ярьдаг уу? гэх мэт эв хавгүй
асуултыг алгасаад, элдвийн стереотип гэж санаа зоволгүйгээр энгийн харилцаж, геополитик
мэдлэгээ хуваалцах нь надад таалагдаж байлаа.

Үүнийг л харьяалагдах мэдрэмж гэдэг байх даа.

Тэр яг л бодол санааг минь далдаас унших мэт ер бусын мэдрэмжтэй нь түүнд татагдах
сэтгэлийг минь улам өрдсөн байх. Түүний хурц, нарийн оюун ухааныг анзаарах тусам өмнө нь
өөр хэн ч ингэж сэтгэлийг минь татаж байгаагүй юм билээ. Гадаад төрхийг минь хуурай,
хиймлээр магтахын оронд тэр оюун бодлыг минь үнэлдэг байв. Асуугаагүй, өөрөө ч ухаараагүй
хэрнээ дотроо бодож явсан асуултанд маань хариулж бичих нь бас таалагддаг байлаа : “Сайн
уу, би ойрд таг байсан, гэхдээ чамайг мартаагүй шүү. Ажил аймаар их, тэхдээ л үргэлж чамайг
бодоостой. Маргааш хоолонд орох уу?” гэх мэт.

Нэг орой бид Пасифик Көүст хурдны замаар давхиж Пеппердин Их сургуулийн (миний төгссөн
сургууль) Хэрос цэцэрлэгт хүрээлэнд очив. Номхон далай болон Малибу эрэг их үзэсгэлэнтэй
харагддаг, их сургуулийн хотхон дотроо хамгийн өндөр цэг нь. Тэр шөнө, зэрэгцэн суугаад үүх
түүхээ ярилцангаа одтой тэнгэрийг ажин суухад, амьдрал яг л кино шиг санагдаж байж билээ.
Ер бусын бөгөөд намуун зөөлөн. Тэр намайг чанга тэврээд духан дээр минь үнссэн. Өөрийн
өмнөх учралуудаа, яагаад болж бүтээгүй тухайгаа, би өөрийнх нь амьдралд ямар сайн зохицож
тохирч байгаа тухай ярьсан. Хамтдаа явж болох аяллуудыг төлөвлөж, цуг үзэх TED яриаг
сонгож, дэмжиж оролцох тэмцэл, хөдөлгөөнийг ярилцсан. Хэзээ ч биелэхгүй ирээдүйн тухай
амлалтууд байлаа.

Тэр үдшээс хойш тун удалгүй бараг өдөр бүр уулздаг байснаа больж, мессеж бичих, залгах нь
онцын тодорхой шалтгаангүйгээр эрс цөөрсөн. Ажлын шугамаар тун их аялж яваа учраас гэж Т
тайлбарладаг байв. Яг тэр үеэр би хагалгаанд орсон өөр нэг эмээгээ асрахаар Монгол руу
хэдэн долоо хоног явж таарлаа. Лос Анжелест очсон хойноо уулзалдъя гэж Т Коста Рикагаас
мессеж илгээсэн байв.

Цаг зав их байсан тул Инстаграм ухаж ямар нэг тайлбар хайлаа. Хамгийн сүүлд уулзаж байсан
гэж таамагласан эмэгтэйг олов. Сүүлийн хэдэн жилийн турш Т-тэй цуг авахуулсан зургаа
оруулсан байсан юм. Гэхдээ яг надтай болзож байх үеийн зураг бол байгаагүй л дээ. Хэсэг
хугацааны дараагаас Т-тэй хамт байгаа зургуудыг дахин тавих болов. Тэр хоёр эргээд нийлсэн
юм болов уу? Эсвэл ерөөсөө салаагүй байсан ч юм болов уу?

Үнэндээ юу болсныг би хэзээ ч олж мэдээгүй, Т-тэй дахиж уулзаагүй болохоор.

Хамгийн сүүлд, хэдэн сарын дараа тэр над руу нэг мэнд мэдсэн, би хариу бичээгүй.

Би хайр сэтгэлтэй учирч үзсэн, гэхдээ энэ удаагийнх шиг ийм гүн гүнзгий, уураг тархиараа
холбогдсон хүн урд хожид хэзээ ч байгаагүй. Тэр элдэв хаяг шошго, хайрцаг савлагаагүйгээр
жинхэнэ намайг олж харж чадсан.

Чин үнэн гэвэл, би дахиж мөддөө эмээтэйгээ хуваалцах хайр дурлалын түүхтэй учрахгүй байх
аа даа.

s'améliorer

s'améliorer - сайжруулах гэсэн утгатай, миний хамгийн дуртай франц үг. Яагаад гэдгийг нь тайлбарлахад хэцүү ч, энэ үгийг унших, хэлэхээр нэг тийм урлагийн, угалзарсан, жавхаатай мэдрэмж төрөөд байдгийн. Бас утга төгөлдөр. Сайжруулах. Өчигдрөөс илүү өнөөдөр, өнөөдрөөс илүү маргаашийг хүсч, сайжруулахын төлөө чармайж, тэгж хичээх явц нь намайг аз жаргалтай болгодог. Хүссэн үр дүндээ хүрээгүй ч байсан, өдөр өдрийг сайжрахын төлөө хичээж чадсан эсэх нь чухал.

Жирэмслэх, хүүхэд нялх байх үе, өвчин ороох үе бол survival mode - тэсч өнгөрөөх үе, илүү сайн руу тэмүүлэх эрч хүч үлдэдгүй. Өвлийн хүйтэн, харанхуй, утаатай өдрүүд бас тиймэрхүү. Зүгээр л өдөр бүрийг даван туулахад хамаг энерги зарцуулагдаад дуусчдаг. Сүүлийн 6 жил нэг тиймэрхүү л өнгөрөөлөө.

Энэ жилээс хүүхдүүд овоо томорлоо, хэдий гэрийн хорионд, бүх юм хаалттай ч гэсэн нөхцөл байдалдаа дасан зохицож л байна. Хамгийн гол нь урин дулаан цаг айсуй... Ашгүй survival mode-с гарч болох юм шиг :) Бяцхан сайжруулалт хийх гээд оролдвол яадаг бол?

Юуны өмнө сошиал сүлжээнд маш их цаг, энерги зарцуулдаг, хамааралтай болцоноо болих гээд өнөөдрөөс фб, инста, твиттерийн мацаг барьж эхэлсэн. Дутагдах хамшинж хүчтэй илэрчийнэ, өглөө сэрэхийн тулд фб нээдэг, өдөржин зав зай гарах бүрт тийшээ шагайдаг, зүгээр тархиа амраах гэж өөрийн мэдэлгүй фб ордог байсан болохоор нэг мэдэхэд л утсаа бариад фб апп хайцан сууж байх жишээний. Уг нь хэрэгтэй мэдээллээ авчаад хаачиж чаддаг бол фб бас зүгээр л дээ. Даанч нэг орвол бүхнийг умартаал гарч чаддаггүй болохоор ингэж экстрим арга хэмжээ авч үзэж бн. Хэд хоног тэсэхнүү.

3 хоногийн өмнөөс бас гурилан идэх юмнаас татгалзах гээд үзсийн. Овоо явж байснаа өнөөдөр дарга пончик /doughnut/ авчирч тараагаад тасалдуулчлаа. Тэхдээ болихгүй үргэлжлүүлнээ.

Survival mode дээрээ тавьцан явж бхдаа гэрийн хэдэн шүүгээ, шургуулга хамаа замбараагаа алдсан байсан. Ойрноос хагас бүтэнсайн болгоноор нэг нэгээр нь янзлаал байгаа. Гэрт жижигхэн бусниулагч үйл ажиллагаагаа байнга явуулж бгаа болохоор янзлаад тавингуут буцааж тараагаад ахиц багатай л байна.

Түрүүний бичлэг дээр "эрч хүч мэдэрлээ" гэсэн комментыг уншаад би бас эрч хүч оволзоод гялс нэг бичлэг хийчлээшд :р Carla Bruni гээд Францын өмнөх ерөнхийлөгчийн эхнэрийн дуулсан дууг нь бас орчуулчлаа. Олон жилийн өмнө гоё дуу гээд блогтоо оруулж байсын байна. Энэ киног дахиад үзмээр санагдчлаа.

Carla Bruni - Quelqu'un m'a dit

On me dit que nos vies ne valent pas grand chose	Үнэндээ бидний амьдрал нээх агуу зүйл биш гэнэ
Elles passent en un instant comme fanent les roses	Үзэсгэлэнт сарнай гундах мэт хоромхон зуурынх гэнэ
On me dit que le temps qui glisse est un salaud	Урсан өнгөрөх цаг хугацаа гээч  новшийн этгээд
Que de nos chagrins il s'en fait des manteaux	Уйтгар гунигаар минь биеэ хучиж дулаацдаг гэнэ
Pourtant quelqu'un m'a dit	Гэхдээ хэн нэгэн надад
Que tu m'aimais encore	Чамайг надад хайртай хэвээрээ гэсэн
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore	Тэр хүний хэлснээр бол, чи намайг хайрласан хэвээрээ
Serait-ce possible alors?	Гэхдээ энэ үнэн байж болох уу?
On me dit que le destin se moque bien de nous	Хувь тавилан биднээр доог тохуу хийдэг гэнэ
Qu'il ne nous donne rien et qu'il nous promet tout	Хувааж юу ч өгөхгүй хэрнээ бүхнийг амлаж горьдоодог
Paraît que le bonheur est à portée de main	Аз жаргал ердөө л энүүхэнд байх шиг санагдавч
Alors on tend la main et on se retrouve fou	Алгаа жаахан сунгахад хууртагдсанаа бид мэддэг
Pourtant quelqu'un m'a dit	Гэхдээ хэн нэгэн надад
Que tu m'aimais encore	Чамайг надад хайртай хэвээрээ гэсэн
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore	Тэр хүний хэлснээр чи намайг хайрласан хэвээрээ
Serait-ce possible alors?	Гэхдээ энэ үнэн байж болох уу?
Serait-ce possible alors?	Үнэхээр чи надад хайртай хэвээрээ гэж үү?
Mais qui est-ce qui m'a dit que toujours tu m'aimais?	Чамайг надад хайртай гэж хэн хэлсэн билээ дээ
Je ne me souviens plus c'était tard dans la nuit…	Гүн шөнөөр л юм даг, даанч би санахгүй нээ
J'entends encore la voix, mais je ne vois plus les traits	Одоо ч гэсэн хоолой нь сонсогдсоор, харин царай нь арилжээ
Il vous aime, c'est secret, lui dites pas que j'vous l'ai dit	"Тэр чамд хайртай, энэ бол нууц, намайг хэлсэн гэж түүнд битгий хэлээрэй"
Tu vois quelqu'un m'a dit	Чамайг надад хайртай хэвээрээ гэж
Que tu m'aimais encore,	Хэн нэгэн надад хэлсэн юмаа
Me l'a t'on vraiment dit	Яахын аргагүй хэн нэгэн надад ингэж хэлсэн
Que tu m'aimais encore	Яг одоо хүртэл хайртай хэвээр гэсэн
Serait-ce possible alors ?	Гэхдээ энэ үнэн гэж үү?
On me dit que nos vies ne valent pas grand chose	Үнэндээ бидний амьдрал нээх агуу зүйл биш гэнэ
Elles passent en un instant comme fanent les roses	Үзэсгэлэнт сарнай гундах мэт хоромхон зуурынх гэнэ
On me dit que le temps qui glisse est un salaud	Урсан өнгөрөх цаг хугацаа гээч  новшийн этгээд
Que de nos tristesses il s'en fait des manteaux	Уйтгар гунигаар минь биеэ хучиж дулаацдаг гэнэ
Pourtant quelqu'un m'a dit	Гэхдээ хэн нэгэн надад
Que tu m'aimais encore	Чамайг надад хайртай хэвээрээ гэсэн
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore	Тэр хүний хэлснээр чи намайг хайрласан хэвээрээ
Serait-ce possible alors ?	Гэхдээ энэ үнэн байж болох уу?

Soulmate = Emomate :D

Өнөөдрийн өндөрлөгөөс өөрийн өнгөрсөн үе, бичлэгүүдээ санахаар би анхны эмо нарын нэг, бүр эморолизмын үндэслэгч нтр юм бишүү дээ гэж бодогдохын. Одооны энэ эмо бацаануудыг төрөөчгүй байхад ориг, real-time, гүн ухаанлаг эмордог байж. Ер нь өөрийгөө зарлан тунхагланаа, Сөүлмэйт нь Эмомэйт байжээ гэж.

Одоо ч гэсэн унтраагүй ээ. Сэрүүндээ зүгээр юм шиг хэрнээ зүүдэндээ байнгын давтамжтай дурлаж эморох юм. Гэв гэнэт нээх аятайхан залуу надад сээтэн хаяал, бүр тас тас цоо цоо ширтээл, би нь орь залуу, сив сингл охин болчихоод сэтгэл хөдлөөд, догдлоод сүйд болохын. Дурлал даанч богинохон настай, зүүдэн дэх дурлал бүр хурдан, нүдээ нээхэд л ор сураггүй алга болно. Гэхдээ тэр өдөржингөө сэтгэл нэээх цатгалан, баяр хөөртэй яваад байдаг нь яалтачгүй үнэн юм даа.

Ингээд дурлалтай өдрийг тэмдэглэж нэгэн эмо дуугаар мэндчилье

Нэг л мэдэхэд, орхиод одох, цэл залуу нас минь
Намар хагдарч хавар дэлбээлэх цэцэг мэт
Онгон сарны туяанд цонхон тушаа эгшиглэх
Орь залуухан дурлалын дуу минь гунигтай яа

Улирах өдөр хоногоос зууралдан үлдээмээр байвч
Ул мөргүй хоосныг атгах гэж оролдох нь уйтай
Явуулахаас биш яалтай, эргэн харалгүйгээр
Яг  ингээл амьдрал зогсолтгүй урсдагаас хойш

Хаяад одсон хайртыгаа би уучилж чаднаа
Харин энэрэлгүй урсах цаг хугацааг яанам бэ?
Эзгүйрч хоцорсон зүрх сэтгэлээ зогоох гэж
Эртний дурсамжаа л дахин дахин онгичих юм...

ФБ дээр "Бидэнд тохиолдсон хүндхэн хөгтэй явдал" гэдэг дотор бичих гэснээ майжгий гуталнаасаа ичээд арилгацымаа.

Өчдөр орой хариал хоол унд хүүхэд шуухад гэж явжаагаал гутлаа далд хийхгээд харсан чинь ийм хоёр өрөөсөн гутал байхын. Гайхаал, багыгаа сахилгүйтээл солиод тавьчиж дээ гэсэн юм бодов. Тэгсэн чинь ажил дээрээсээ өрөөсөн гуталтай хүрээд ирсэн байж таарлаа. Ширээн доороо сольж өмсдөг гуталнуудаа өрөөд тавьчдын. Суужаахдаа тайлчаал хөл нүцгэн, босоод явахдаа углаал гарсан чинь ижил буруу. Хамгийн инээдтэй нь хэн ч анзаараагүй, би өөрөө бүр анзаараагүй. Охиныхоо сургуулиар орж гар хөлийн үсэг зураад багш нартай нь уулзаад гарч ирсэн хүншд.

"Hope" by Emily Dickinson

Энэ шүлгийг уншаад сэтгэл гэдэг дэнслээд, орчуулаад орхихсон гэж мөрөөдөөд, онгод ирдгүй өчнөөн удлаа. Өнөөдөр буулгамар аядсан боловч эх хэлнийх нь гайхалтай уран утга санаа, хэмнэл болоод зүйрлэлийг санасандаа хүртэл хөрвүүлж үнэхээр барсангүй. Өөр гоё орчуулга нь байдаг бол олж унших юм сан.

Emily Dickinson

"Hope" is the thing with feathers -

That perches in the soul -

And sings the tune without the words -

And never stops - at all -

And sweetest - in the Gale - is heard -

And sore must be the storm -

That could abash the little Bird

That kept so many warm -

I’ve heard it in the chillest land -

And on the strangest Sea -

Yet - never - in Extremity,

It asked a crumb - of me.

"Найдвар" гэх бяцхан бялзуухай

Сэтгэлийн гүнд үүрээ засаад

Үггүй дууг намуухан аялах нь

Эцэс төгсгөл гэж үгүй

Амьдралын шуурганд илүү ялдам

Алив хүний сэтгэлийг бүлээтгэх 

Зовлонгийн ир хурц гэмээ нь

Зоргоороо шувуухайг нухчин даршгүй

Царцам хүйтнээс цаглашгүй алс руу

Цойлон дуурьсах найдварын аяз

Үймэрч цөхрөхдөө ч горьдлого шувуухай

Үмх хоол надаас гуйгаагүй

Both sides now - Joni Mitchell

Бороотой жихүүн өдөр.
Бодол илүү сайн төвлөрдгийм шиг санагддаг.
Аль хэдийнээс хойш оролдсон дуугаа арай гэж нэг юм орчууллаа.
Стив Жобсын сонсох дуртай байсан, гүн утга агуулгатай, сэтгэлийн утас хөндсөн гайхалтай дуу. Бас Love Actually дээр гардгаараа алдаршсан /Zoye сануулж өгсөнд баярлалаа. /

Хавар шиг өдрүүд дуусна

Тэр залуу
Сайхан сэтгэлтэй, нүдэнд дулаахан, өндөр нуруутай, эгэл жирийн, эмээдээ хайртай, өвөө нь яагаад эмээд нь тэгтлээ хайртай байсан хэрнээ өөр эмэгтэй рүү яваад өгснийг ойлгодоггүй, салхины, борооны, далайн чимээнд дуртай

Тэр бүсгүй
Царайлаг, хөгжилтэй, эрх чөлөөнд дуртай, зоргоороо, өмнө нь нэг удаа амьдрал зохиогоод бүтээгүй, салхины, борооны, далайн чимээнд дуртай

Мөрөөдлийн бүсгүй

Бодлоо л доо, тэгсэн хаалттай блог болгох утгагүйм байнөө. Ямар нэг эерэг өөрчлөлт гарна гэвэл... гэсэн коммент нэгийг бодогдуулав. Түгжээтэй болголоо гээд тийм өөрчлөлт гарахгүйн байлээ. Хаавал бүрмөсөн хаах. Тэгж одоогоор чадахгүй. Тийм болохоор энэ чигтээ л байя. Дэмий дөвчигнөсөн намайг уучлуул уучлаад уучлахгүй бол өршөөчихөөрэй.

Уббан Каннам Стайл

Энэ дуу ойрдоо бут аваад байх шигээ. Хаа сайгүй л үүнийг ярьж, аялсан хүмүүс байхын. Уг дуучин нь их этгээд стильтэй, царайлаг хөвгүүд охид, уянгалаг дуучид багширсан Korean Pop урсгал дунд тэс хөндлөн, царай муутай хэрнээ хурц үг хэллэг, өвөрмөц бүжгээрээ онцгойроод явдгийн.

Би энд байсан

Гунигт дуу аялнам...

Манан цэцэг.
Монголоор яг ямар нэртэйг нь мэдэхгүй, солонгосууд манан татсан юм шиг гээд ингэж нэрлэсэн гэнэ. Дууны үг орчуулж байтал "замын хажууд ургасан манан цэцэг чиний инээмсэглэлийг санагдуулах үед" гэсэн мөр байхыг хараад ямар цэцэг юм бол гэж хайж үзсийн.

Надад таалагдаж байна...

Ирония судьбы гэж ямар кино байдаг билээ? Юу гардаг билээ? Нэг олж үзий байз. Үйл явдал нь шинэ жилээр өрнөдөг юм шиг байна. Ер нь ёолк дөхөхлээр орос кино, орос дуу санагдаад байдаг нь юуных юм болоо...

Ironic - Alanis Morissette

Миний дуртай дуу...
Ая нь ч, дууных нь утга нь ч... үнэхээр таалагддаг.

Анх уйлсан тэр өдрөө...

Энэ дууг сонссоноос хойш үгийг нь орчуулж тавимаар санагдаад явлаа. Уул нь амархаан утгатай хэрнээ нэг л эвлэрч өгдөггүй ээ. Тэгж тэгж, өнөөдөр энд тэндээс уншиж байсан шүлгийн мөртүүдээс чихэж байгаад хүчээр орчуулмар аядаж санаа амарлаа. Надаас ер нь нэг их гоё уран нарийн орчуулга гарахгүй юмаа. Зүгээр ерөнхийдөө иймэрхүү утгатай дуу юмаа гэж л сонсоод үзээрэй :)

Дөрөвдүгээр сар & Andy Warhol

Өө, "дөрөвдүгээр сар хамгийн харгис сар"
Өнгөгүй,хар цагаан, энэ сарыг
Яагаад би үзэн ядна вэ?
Үнэндээ миний үг биш, Элиотын шүлгийн мөр.
(Ярьмааргүй зүйл амьдралд өч төчнөөн л тохиолддог)
Яг ийм дөрөвдүгээр сарын нартай өглөө
Ягаан даашинзтай нь анх харсан, нөгөө ганган бүсгүй
Нөхрийнхөө машинд сууж яваад осолд орсон...
Нөхөр нь нас барсан... өөрөө бэртээ ч үгүй...
Өршөөлгүй харгис орчлон
Үзэсгэлэн гоог ямагт эрхэмлэдэг...

Үгүй дээ, миний дургүй сар
Дөрвөн сар л яавч биш...
(Үнэхээр Элиот эндүүрчээ)

Г.А.

Хавар...Хавар...Хавар...

өдөржин гадаа нарлаж суумаар... тийм сайхан байна даа...

Imagine

Хуучны нэг юмаа ухжаагаад энийг олов. Ойрдоо яагаад ч юм санаа сэтгэл нэг л тогтуун, хэлбэлзээ багатай байна. Заавал хөвсөлзөж эсвэл урвайж байжил нэгийм бичдэг хүн шиг байгаамаа би. Хоосон байхаар энийгээ тавьжил байя даа...

365 хоногийн аялал

Анхны бичлэгээс хойш нэг жил өнгөрчээ...